My body is a cage.

ludzie są cholernymi egoistami. nie dostrzegają nawet tego, że bez drugiego człowieka byliby nikim. zamykają się w swojej cholernej egocentrycznej klatce i nic nie robią sobie z obecności innych. ale po pewnym czasie klatka zaczyna się kurczyć, czasem zdarza się też, że stopniowo zgniata nieszczesnika, a gdy ten nadal nie chce z niej wyjść, obrasta w kolce i wtedy wyjście staje się praktycznie niemożliwe. właściwie każdy cały czas znajduje sie w takiej klatce. ale większość z nas chowa się w niej, aby uniknąć zranienia z zewnątrz. Bo w dziesiejszych czasach trudno o akceptacje czy chociaż tolerancję. człowiek jest cudem ale ta  świadomość stopniowo zanika, aż stanie się tylko nikłym i nic nie znaczącym biadoleniem księży.

1.4

Czy można zapomnieć jak być szczęśliwym, jak cieszyć się życiem, jak uśmiechać się, jak być sobą? Stajesz się coraz smutniejszy, apatyczny.. Spadasz. Spadasz w głęboką odchłań. Coraz bardziej. Coraz mocniej. Coraz głębiej. Kiedy nagle, w jednym ułamku sekundy wali się wszystko na czym opierałeś swoje nadzieje. Jestem w ogromnej przepaści, jest bardzo ciemno, mrok pochłania wszechświat, szukam wyjścia z tego chorego labiryntu. Nie znajdę, ponieważ żadne wyjście nie jest dobre.